logotyp

infobox1

SRW561

top kontakt
DZIAŁ OBSŁUGI KLIENTA

32 888 58 58

31 lipca 2020r. w międzynarodowej przestrzeni prawnej oficjalnie pojawił się Pakiet Mobilności. Niezbędne jest jednak wyjaśnienie, iż zmiany w prawie transportowym będą wchodziły stopniowo przez kilka najbliższych lat. Pierwszymi regulacjami, którym należy się przyjrzeć są te związane z czasem pracy kierowcy.

 

Od drugiej połowy sierpnia obowiązują nowe, ale nie rewolucyjne zapisy dotyczące czasu pracy. Chociaż są to zmiany kosmetyczne to warto zwrócić na nie uwagę, ponieważ nie będzie żadnego okresu przejściowego na odstąpienie od nakładania mandatów za ich nieprzestrzeganie. Z myślą o propagowaniu postępu społecznego Komisja określiła, gdzie można wykorzystać tygodniowe okresy odpoczynku, tak by kierowcom zapewnione zostały odpowiednie warunki. Wskazano, iż jakość zakwaterowania jest szczególnie ważna podczas regularnych tygodniowych okresów odpoczynku, które kierowca powinien spędzać poza kabiną pojazdu w odpowiednim miejscu noclegowym, na koszt przedsiębiorstwa transportowego jako pracodawcy. Aby zapewnić dobre warunki pracy i bezpieczeństwo kierowców doprecyzowano wymóg, by kierowcy mieli zapewnione wysokiej jakości i dostosowane do obu płci zakwaterowanie do wykorzystywania regularnego tygodniowego okresu odpoczynku, jeżeli ma on miejsce z dala od domu. Przedsiębiorstwa transportowe muszą organizować pracę kierowców w taki sposób, aby okresy spędzane poza domem nie były zbyt długie oraz aby kierowcy mogli korzystać z długich okresów odpoczynku wykorzystywanych jako rekompensata za skrócone tygodniowe okresy odpoczynku. Organizacja powrotu powinna pozwolić na dojazd do centrum operacyjnego przedsiębiorstwa transportowego w państwie członkowskim jego siedziby lub miejsca zamieszkania kierowcy, a kierowcy powinni mieć swobodę wyboru, gdzie spędzą okres odpoczynku. Aby wykazać, że przedsiębiorstwo transportowe wypełnia swoje obowiązki w zakresie organizacji regularnych powrotów, powinno ono być w stanie wykorzystywać zapisy tachografu, plany pracy kierowców lub inne dokumenty. Takie dowody powinny być dostępne w lokalu przedsiębiorstwa transportowego i okazywane na żądanie organom kontroli. Okresu regularnego tygodniowego odpoczynku oraz dłuższych okresów odpoczynku nie można spędzać w pojeździe ani na parkingu, a wyłącznie w odpowiednim miejscu zakwaterowania, które natomiast może sąsiadować z parkingiem. A zatem pierwszą zmianą jest uregulowanie kwestii odbioru odpoczynku w kabinie pojazdu. Kierowcy muszą wykonywać odpoczynki regularne oraz trwające powyżej 45-godzin wykorzystywane jako rekompensata poza pojazdem, w odpowiednim miejscu zakwaterowania. Ma to się odbywać na koszt pracodawcy. Drugim obowiązkiem jest nakaz powrotu kierowcy do domu lub centrum logistycznego przedsiębiorstwa. W tym przypadku są do wyboru dwie możliwości organizacji pracy naszego kierowcy – powrót co trzy tygodnie lub cztery tygodnie. Pozostaje podstawowa regulacja odpoczynków tygodniowych, która mówi iż w ciągu każdych kolejnych dwóch tygodni kierowca wykorzystuje co najmniej dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku lub jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24 godziny. W tym przypadku rekompensata musi zostać odebrana najpóźniej po trzech tygodniach, natomiast nowym obowiązkiem jest zapewnienie powrotu kierowcy do domu lub centrum logistycznego przynajmniej jeden raz w ciągu czterech tygodni. Tym systemem można poruszać się zarówno w transporcie krajowym jak i międzynarodowym. Drugą opcją jest zapewnienie powrotu kierowcy raz na trzy tygodnie, ale jest to uwzględnione tylko podczas wykonywania przewozów międzynarodowych. Kierowca wykonujący międzynarodowe przewozy drogowe rzeczy może, poza państwem członkowskim siedziby, wykorzystać dwa kolejne skrócone tygodniowe okresy odpoczynku, pod warunkiem że w ciągu kolejnych czterech tygodni wykorzysta przynajmniej cztery tygodniowe okresy odpoczynku, z których przynajmniej dwa będą regularnymi tygodniowymi okresami odpoczynku. Do celów tej regulacji uznaje się, że kierowca wykonuje międzynarodowe przewozy drogowe, jeżeli rozpoczyna on dwa kolejne skrócone tygodniowe okresy odpoczynku poza państwem członkowskim siedziby pracodawcy i poza państwem swojego zamieszkania. W przypadku gdy wykorzystano dwa kolejne skrócone tygodniowe okresy odpoczynku, następny okres tygodniowego odpoczynku musi być poprzedzony okresem odpoczynku wykorzystywanym jako rekompensata za te dwa skrócone tygodniowe okresy odpoczynku. Najprościej ujmując, kierowca może wykonać dwa odpoczynki skrócone pod rząd za granicą. Dla przykładu w pierwszym tygodniu odbiera 24-godziny w Niemczech. W drugim tygodniu również odbiera 24-godziny, ale we Francji. W trzecim tygodniu musi powrócić do miejsca zamieszkania lub do państwa centrum logistycznego firmy i wykonać dwie rekompensaty oraz odpoczynek regularny 45-godzinny. Pamiętać należy, iż rekompensaty muszą zakończyć się przed upływem sześciu okresów dwudziestoczterogodzinnych, ponieważ jest to maksymalny termin na rozpoczęcie odpoczynku regularnego. Jeżeli tak jak w opisywanym przypadku musimy zrekompensować 42-godziny to od terminu wyznaczającego sześć okresów dobowych odejmujemy właśnie te 42-godziny. W ten sposób możemy ustalić dzień i godzinę, kiedy kierowca powinien znajdować się już w domu lub centrum logistycznym. W czwartym tygodniu kierowca musi także wykonać odpoczynek regularny w Polsce lub zagranicą, oczywiście poza kabiną pojazdu.

Innym problemem, nad którym pochyliła się Komisja jest przedłużenie czasu jazdy w celu powrotu kierowcy do domu. Kierowcy czasami napotykają nieprzewidziane okoliczności, które uniemożliwiają dotarcie do pożądanego miejsca wykorzystania tygodniowych okresów odpoczynku bez naruszania przepisów unijnych. Ułatwiono zatem kierowcom radzenia sobie w takich nieprzewidzianych okolicznościach i umożliwiono im dotarcie do miejsca wykorzystania tygodniowego okresu odpoczynku. Takie wyjątkowe okoliczności to nagłe zdarzenia, których nie można uniknąć ani przewidzieć i w których stosowanie przepisów rozporządzenia w całości staje się czasowo niemożliwe. W związku z tym nie można systematycznie powoływać się na takie okoliczności w celu uniknięcia konieczności przestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia. Aby zapewnić należyte egzekwowanie przepisów, kierowca powinien dokumentować te wyjątkowe okoliczności prowadzące do odstępstwa od przepisów. Ponadto wprowadzono zabezpieczenia, aby czas prowadzenia pojazdu nie był zbyt długi. W celu realizacji powyższej idei do art. 12 dopisano jeszcze jeden akapit. Musimy mieć jednakże na względzie, iż ten przepis nie może być traktowany jako norma, reguła. A zatem poniższe przedłużenia czasu jazdy mogą być stosowane tylko wyjątkowo. Pod warunkiem że nie zagraża to bezpieczeństwu ruchu drogowego, w wyjątkowych okolicznościach kierowca może przekroczyć dzienny i tygodniowy czas prowadzenia pojazdu o maksymalnie jedną godzinę, aby dotrzeć do centrum operacyjnego pracodawcy lub swojego miejsca zamieszkania w celu wykorzystania tygodniowego okresu odpoczynku. Na tych samych warunkach kierowca może przekroczyć dzienny i tygodniowy czas prowadzenia pojazdu o maksymalnie dwie godziny, pod warunkiem że wykorzystał on przerwę trwającą nieprzerwanie 30 minut bezpośrednio przed tym dodatkowym czasem prowadzenia pojazdu niezbędnym, aby dotrzeć do centrum operacyjnego pracodawcy lub swojego miejsca zamieszkania w celu wykorzystania regularnego tygodniowego okresu odpoczynku. Kierowca wskazuje powody takiego odstępstwa odręcznie na wykresówce urządzenia rejestrującego, na wydruku z urządzenia rejestrującego lub na planie pracy najpóźniej po przybyciu do miejsca docelowego lub odpowiedniego miejsca postoju. Każdy wydłużony okres pracy musi być kompensowany równoważnym okresem odpoczynku wykorzystywanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Musimy pamiętać, iż takie przedłużenie nie może wynikać ze złego zaplanowania trasy, nieprawidłowej organizacji pracy, a kierowca musi każdorazowo okazywać opisany wydruk.

Do kolejnych zmian możemy zaliczyć uregulowanie przerwy w załodze kilku kierowców. Do czasu wejścia w życie nie istniał żaden przepis, który umożliwiałby zaliczanie dyspozycji drugiego kierowcy jako przerwy. Taka interpretacja wynikała tylko z wytycznych Komisji Europejskiej. Obecnie zostało to już wyrażone wprost w Rozporządzeniu 561/2006. W przypadku pracy w załodze kilkuosobowej kierowca może wykorzystać przerwę trwającą 45 minut w pojeździe kierowanym przez innego kierowcę, pod warunkiem że kierowca, który ma przerwę, nie jest zaangażowany w pomoc prowadzącemu pojazd. Wprowadzono także możliwość odbioru już nie tylko odpoczynku dziennego regularnego, ale także odpoczynku tygodniowego skróconego oraz regularnego podczas przeprawy promowej lub w pociągu. Są one realizowane na takich samych zasadach, czyli mamy jedną godziną na wjazd i zjazd. Dodatkowo podczas wykonywania odpoczynku tygodniowego regularnego, taka przeprawa musi trwać co najmniej 8 godzin, a kierowca musi mieć dostęp do kabiny sypialnej.

Ponadto zwolniono z obowiązku przestrzegania norm zawartych w przepisach Rozporządzenia 561/2006 dwie kategorie pojazdów. Nie musimy stosować tachografu w przypadku pojazdów lub zespołów pojazdów wykorzystywanych przez przedsiębiorstwo budowlane do przewozu maszyn budowlanych w promieniu do 100 km od bazy przedsiębiorstwa oraz pod warunkiem, że prowadzenie takich pojazdów nie stanowi głównego zajęcia kierowcy, a także pojazdów wykorzystywanych do dostarczania betonu towarowego.

 

Marcin Mączyński

Ekspert SRW ds. ITD

rzetelna firma  fgz  medal gazele logo

szybki kontakt pani


DZIAŁ OBSŁUGI KLIENTA
szybki kontakt telefon 32 888 58 58
szybki kontakt koperta dok@srw.com.pl