logotyp

infobox1

SRW561

top kontakt
DZIAŁ OBSŁUGI KLIENTA

32 888 58 58

Reguły wykonywania przewozów kabotażowych co do zasady są znane przewoźnikom drogowym, zarządzającym transportem oraz kierowcom. Nie jest żadną tajemnicą, że za naruszenia przepisów kabotażowych są największe kary. Zdarza się jednak, że nie wszyscy odpowiednio realizują takie przewozy będąc w błędnym przekonaniu o ich prawidłowości. Podstawowym dokumentem określającym zasady realizowania wewnętrznego transportu jest Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r., które dotyczący wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych. Kabotaż oznacza krajowy zarobkowy przewóz wykonywany tymczasowo w przyjmującym państwie członkowskim. A zatem polski przedsiębiorca podejmujący ładunek w Berlinie z miejscem rozładunku w Dreźnie, realizuje niemiecki krajowy transport czyli kabotaż. Każdy krajowy przewóz drogowy w państwie innym niż siedziba prowadzonej działalności jest taką operacją.

 

Przewoźnik zarobkowego drogowego przewozu rzeczy posiadający licencję wspólnotową, którego kierowca, jeśli jest obywatelem państwa trzeciego, posiada świadectwo kierowcy, jest uprawniony na określonych warunkach do wykonywania przewozów kabotażowych. Po dostarczeniu rzeczy w przychodzącym ruchu międzynarodowym przewoźnicy drogowi uprawnieni są do wykonywania tym samym pojazdem lub w przypadku zespołu pojazdów, pojazdem silnikowym tego pojazdu, do trzech przewozów kabotażowych będących następstwem transportu międzynarodowego z innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego do przyjmującego państwa członkowskiego. Ostatni rozładunek rzeczy w trakcie przewozu kabotażowego, przed opuszczeniem przyjmującego państwa członkowskiego, ma miejsce w ciągu siedmiu dni od ostatniego rozładunku w przyjmującym państwie członkowskim w ramach dostawy rzeczy w przychodzącym ruchu międzynarodowym. Ponadto przewoźnicy mogą wykonywać transporty pod warunkiem, że są one ograniczone do jednego przewozu kabotażowego na państwo członkowskie w ciągu trzech dni od wjazdu bez ładunku na terytorium tego państwa członkowskiego. Krajowe drogowe przewozy rzeczy wykonywane w przyjmującym państwie członkowskim przez przewoźnika niemającego siedziby w tym państwie, uznaje się za zgodne z prawem, jeśli przewoźnik może przedstawić wyraźny dowód potwierdzający przewóz w przychodzącym ruchu międzynarodowym oraz każdy kolejny wykonany przewóz kabotażowy. Dowód obejmuje następujące dane dla każdego przewozu: nazwę, adres i podpis nadawcy; nazwę, adres i podpis przewoźnika; nazwę i adres odbiorcy, jak również po dokonaniu dostawy – jego podpis oraz datę dostawy rzeczy; miejsce i datę odbioru rzeczy oraz miejsce ich przeznaczenia; nazwę będącą w powszechnym użyciu określającą charakter rzeczy oraz metodę pakowania, a także, w przypadku rzeczy niebezpiecznych, ich ogólnie przyjętą nazwę oraz liczbę opakowań i ich specjalne oznaczenia oraz numery; masę brutto rzeczy lub ich ilość określoną w inny sposób; numery rejestracyjne pojazdu silnikowego i przyczepy. Żadne inne dokumenty dla celów dowodowych nie są wymagane, a za wystarczające należy uznać druki CMR.

Do najczęstszych błędów należy przekroczenie trzech dozwolonych ładunków. Zdarza się, że w jednym miejscu u jednego załadowcy podejmujemy cztery palety. Każda z nich posiada osobny dokument przewozowy. Oznacza to, że właśnie popełniliśmy naruszenie, ponieważ nieistotny jest fakt jednego miejsca załadunku, ale liczba CMR. Kabotaż zatem dotyczy samego ładunku. Innym błędem jest doładowywanie towaru u różnych nadawców z osobnym dokumentem przewozowym z przeznaczeniem do jednego odbiorcy. Jeżeli przekroczymy liczbę trzech dokumentów CMR, także popełniamy naruszenie. Zwrócić należy także uwagę, iż nie można łączyć ładunków kabotażowych i międzynarodowych. Nie możemy jednocześnie wykonywać krajowego transportu i jednocześnie niejako po drodze przeprowadzić operację międzynarodową. Takie sytuacje występują nagminnie w przypadku załadunków w pobliżu granic. Najczęściej popełnianym naruszeniem jest niezrozumienie zasad wykonywania jednego przewozu kabotażowego przy wjeździe na teren kraju bez ładunku. Nie możemy przyjechać bezpośrednio z Polski do Niemiec „na pusto” i przeprowadzi

kabotaż. Pamiętajmy, że krajowy transport drogowy w innym kraju musi poprzedzać operacja międzynarodowa, a przewoźnik ma obowiązek przedstawić wyraźny dowód potwierdzający przewóz w przychodzącym ruchu międzynarodowym. A zatem najpierw z ładunkiem jedziemy z Polski do Czech, aby następnie pojechać do Niemiec. Do ogólnych zasad przewozu zaliczymy także zakaz doładunku na terenie innego kraju przed pierwszym rozładunkiem, ale już po jego częściowym dostarczeniu możemy wykonać kabotaż. Co istotne w przepisach jest mowa o pojeździe lub zespole pojazdów, a nie o kierowcach. Ograniczona liczba przewozów jest związana z określonym środkiem transportu, a zatem kierowca może pozostawać w innym kraju dłużej pod warunkiem zmiany pojazdu.

Zgodnie z przyjętym projektem Pakietu Mobilności przepisy dotyczące transportu krajowego realizowanego na zasadzie tymczasowości przez przewoźników niemających siedziby w przyjmującym państwie członkowskim („kabotaż”) powinny być jasne, proste i łatwe do wyegzekwowania. W celu uniknięcia pustych przebiegów należy zezwolić, pod pewnymi warunkami, na przewozy kabotażowe w przyjmującym państwie członkowskim. Pakiet zakłada zniesienie ograniczenia dotyczące liczby przewozów kabotażowych wykonywanych po przewozie międzynarodowym, ale liczba dni, w czasie których można wykonywać takie przewozy, ma zostać ograniczona. Nowy przepis będzie brzmiał następująco: po dostarczeniu rzeczy w przychodzącym ruchu międzynarodowym z innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego do przyjmującego państwa członkowskiego przewoźnicy drogowi są uprawnieni do wykonywania tym samym pojazdem przewozów kabotażowych w przyjmującym państwie członkowskim. Ostatni rozładunek rzeczy w trakcie przewozu kabotażowego ma miejsce w ciągu 3 dni od ostatniego rozładunku w przyjmującym państwie członkowskim w ramach dostawy rzeczy w przychodzącym ruchu międzynarodowym, pod warunkiem istnienia mającej zastosowanie umowy przewozu. Po upływie okresu 3 dni, przewoźnicy nie są uprawnieni do wykonywania tym samym pojazdem przewozów kabotażowych w tym samym przyjmującym państwie członkowskim w ciągu 60 godzin po powrocie do państwa członkowskiego siedziby przewoźnika i do czasu wykonania nowego przewozu międzynarodowego z państwa członkowskiego, w którym przedsiębiorstwo ma siedzibę. Reasumując, promuje się rozwiązanie zniesienia limitu operacji kabotażowych, ale wprowadzenie krótszego trzydniowego terminu na ich realizację. Dodatkowo dopiero po 60-godzianch karencji będzie można powrócić do tego kraju. Nie będzie można także wykonać kabotażu w przypadku wjazdu bez ładunku.

Marcin Mączyński Ekspert SRW ds. ITD

rzetelna firma  fgz  medal

szybki kontakt pani


DZIAŁ OBSŁUGI KLIENTA
szybki kontakt telefon 32 888 58 58 szybki kontakt koperta dok@srw.com.pl