logotyp

infobox1

top kontakt
DZIAŁ OBSŁUGI KLIENTA

32 888 58 58

W prawidłowej organizacji przewozu towarów niebezpiecznych potrzebne jest zaangażowanie kilku podmiotów, a każdy z nich podlega innym rygorom prawnym. Coraz częściej w miejscach załadunku czy rozładunku dochodzi do kontroli przewozu przez wyznaczonych pracowników firmy. To co było znane z działalności niemieckich załadowców czy nadawców, zostało już po części przeniesione na grunt polskiej ogólnie pojętej gospodarki transportowej i logistycznej. Z czego wynika tak wnikliwe podejście i zaangażowanie poszczególnych uczestników przewozu, jakie obowiązki muszą oni wypełnić oraz co może grozić za ich niedochowanie? W niniejszym artykule odpowiemy na powyższe pytania.

Uregulowania prawne w zakresie transportu towarów niebezpiecznych ADR są unormowane zarówno na gruncie prawa międzynarodowego jak i krajowego. Polska ustawa o przewozie towarów niebezpiecznych wskazuje, iż obowiązki uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych określone są przede wszystkim w umowie ADR. Na całym etapie od nadania, załadunku, przewozu i rozładunku każdy uczestnik podlega rygorystycznemu podejściu co do wypełnienia swoich obowiązków. Nie może zatem dojść do sytuacji, kiedy za nieprawidłowo nadany towar niebezpieczny będzie odpowiadał tylko przewoźnik – firma transportująca, której pojazd zostanie zatrzymany i skontrolowany. Badany jest cały proces logistyczny, każdy jego etap oraz wyciągane są konsekwencje wobec poszczególnych podmiotów – np. nadawcy czy pakującego. Z tych względów najważniejsza jest znajomość swoich obowiązków oraz sposobu postępowania, a umowa ADR bardzo wyraźnie i przejrzyście określa wszystkich uczestników oraz przypisuje im szereg czynności, których powinni dochować.

Jako główne podmioty odpowiadające za przewóz towarów niebezpiecznych umowa ADR wskazuje nadawcę, przewoźnika i odbiorcę. Pozostali to m.in. załadowca, pakujący czy rozładowca.

Nadawca

Nadawca towarów niebezpiecznych zobowiązany jest dostarczyć do przewozu tylko takie przesyłki, które spełniają wymagania ADR. Powinien w szczególności upewnić się, że towary niebezpieczne są sklasyfikowane i dopuszczone do przewozu, zaopatrzyć przewoźnika w informacje i dane w formie możliwej do odczytania oraz jeżeli to konieczne w wymagane dokumenty przewozowe oraz dokumenty towarzyszące (zezwolenia, dopuszczenia, powiadomienia, świadectwa). Ponadto nadawca musi używać wyłącznie opakowań, które są dopuszczone i odpowiednie do przewozu danych materiałów oraz posiadają znaki wymagane przez ADR. Obowiązkowe jest także stosowanie się do wymagań dotyczących sposobów nadania i ograniczeń wysyłkowych oraz zapewnienie, aby nawet próżne pojazdy były odpowiednio zaopatrzone w znaki i w wymagane nalepki ostrzegawcze i zamknięte jak w stanie ładownym.
Należy zatem stwierdzić, iż nadawca jest pierwszym, kluczowym elementem operacji logistycznej. Jest on odpowiedzialny za przekazanie przewoźnikowi towaru niebezpiecznego. Oczywiście może posługiwać się przy prowadzeniu takiej działalności odrębnymi podmiotami, np. załadowcą, co zwalnia go w pewnym zakresie od ewentualnej sankcji. Niemniej co do zasady to właśnie nadawca obok przewoźnika, w przypadku nieprawidłowości, występuje przy określeniu kręgu odpowiedzialnych.

Uczestnik przewozu naruszający obowiązki lub warunki przepisów umowy podlega karze do 10.000 zł. Zgodnie zaś z taryfikatorem za nadanie towaru niebezpiecznego nieprawidłowo sklasyfikowanego (np. zamiast klasy 3 sklasyfikowano jako 8) odpowiada nadawca w wymiarze 6000 zł. W związku z powyższym, podczas ewentualnej kontroli drogowej pojazdu przewożącego towary nieprawidłowo skalsyfikowane, sankcji będzie podlegał opisywany uczestnik przewozu. Nie musi zatem dojść do rzeczywistej kontroli w siedzibie nadawcy, aby dosięgła go ewentualna kara.

Przewoźnik

Przewoźnik powinien w szczególności upewnić się, że towary niebezpieczne przeznaczone do przewozu są dopuszczone zgodnie z ADR, a także, że wszystkie informacje przed rozpoczęciem zostały dostarczone przez nadawcę. Ponadto musi upewnić się czy pojazdy i ładunek nie mają oczywistych wad oraz czy nie występują wycieki lub nieszczelności, braki w wyposażeniu oraz nie upłynął nieprzekraczalny termin następnego badania dla cystern. Musi także zadbać czy są wymagane nalepki i tablice, a także sprawdzić czy pojazdy nie są nadmiernie załadowane. Jeżeli w wyniku wstępnej kontroli przewoźnik stwierdzi uchybienia, nie może wyruszyć w trasę do czasu usunięcia stwierdzonych naruszeń.

Dokonując krótkiego porównania pomiędzy obowiązkami przewoźnika i nadawcy należy stwierdzić dublowanie się pewnych obowiązków. Ma to na celu oczywiście zminimalizowanie ryzyka wystąpienia naruszenia. Niestety w takich przypadkach podczas kontroli drogowej także dojdzie do zdublowania kary. Jeżeli w wyniku inspekcji zostanie stwierdzone naruszenie polegające na przewozie towaru niebezpiecznego niedopuszczonego do transportu, to karę poniesie nie tylko przewoźnik w wymiarze 10.000 zł, ale w takiej samej wysokości nadawca. Mamy zatem tutaj już karę rzędu 20.000 zł.

Odbiorca

Odbiorca zobowiązany jest nie opóźnić przyjęcia towarów, jeżeli takie opóźnienie nie jest konieczne oraz sprawdzić po rozładunku, czy zostały spełnione odnoszące się do niego wymagania ADR, a zatem oczyszczanie, odkażanie pojazdu czy kontenera i sprawdzenie pod kątem usunięcia oznakowania. Jeżeli w przypadku kontenera sprawdzenie ujawni naruszenie przepisów ADR, odbiorca może zwrócić kontener przewoźnikowi jedynie po usunięciu tego naruszenia.

Taryfikator za naruszenia przepisów o przewozie ADR jest określony w ustawie o przewozie towarów niebezpiecznych i obejmuje swoimi sankcjami każdy etap procesu logistycznego: od nadania, po załadowanie, przewóz i końcowy rozładunek. Nałożenie kary odbywa się w drodze decyzji administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego. Można się od niej odwołać. Aby uwolnić się od odpowiedzialności musimy przede wszystkim wykazać, że nie mieliśmy wpływu na powstanie naruszenia, a nastąpiło ono wskutek działania osób trzecich lub zdarzeń i okoliczności, którym nie mogliśmy zapobiec (np. klęska żywiołowa, wypadek). Nie wykluczona jest także odpowiedzialność karna. Manipulując towarem niebezpiecznym pamiętajmy, iż przede wszystkim ma on właściwości niebezpieczne. Zgodnie z przepisami kodeksu karnego każdy, kto sprowadza zagrożenie dla życia lub zdrowia wielu osób albo znacznego mienia, mające postać pożaru, wybuchu czy rozprzestrzenienia się substancji trujących lub parzących, podlega karze pozbawienia wolności. Nie bez znaczenia także jest fakt, iż uchybienia dotyczące transportu towarów niebezpiecznych zostały wpisane do wykazu naruszeń dotyczących oceny dobrej reputacji przewoźnika drogowego.

Operacja logistyczna przewozu towarów niebezpiecznych wymaga współpracy i zaangażowania wielu podmiotów rozpoczynając od nadawcy i przewoźnika, a kończąc na odbiorcy. Uczestnicy powinni podejmować środki bezpieczeństwa odpowiednie do natury i zakresu dających się przewidzieć zagrożeń, w celu zapobieżenia szkodom i urazom oraz jeżeli jest to wskazane, w celu zminimalizowania ich skutków. Zatem wprowadzenie standardów, gdzie na każdym etapie dokonywana jest samokontrola transportu, może przynosić tylko i wyłącznie pozytywne efekty. Należy bowiem pamiętać, że od wielu lat nie doszło do istotnych awarii lub wypadków powodujących znaczne zagrożenie dla życia lub zdrowia czy środowiska naturalnego. Wypełnianie obowiązków przez uczestników przewozu powoduje nie tylko brak naruszeń a w konsekwencji kar i mandatów, ale sprawia, że transport towarów niebezpiecznych nie niesie zagrożenia dla całego społeczeństwa.

 

Ekspert ds. ITD Marcin Mączyński.

rzetelna firma   fgz

szybki kontakt pani


DZIAŁ OBSŁUGI KLIENTA
szybki kontakt telefon 32 888 58 58 szybki kontakt koperta dok@srw.com.pl


Szanowni Państwo, w ramach naszego serwisu stosujemy pliki cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Więcej informacji w Polityce Prywatności.

Akceptuję pliki cookies